Wat

DEFENITIE

Thuisloosheid kan worden omschreven als een toestand van persoonlijke en maatschappelijke kwetsbaarheid, waarin iemand terechtkomt als gevolg van een kort- of langdurend aftakelingsproces. De thuisloosheid uit zich in het ontbreken van een vaste woonst, vast werk, bestaansmiddelen en relationele verbanden, waardoor de thuisloze zich niet verder zelfstandig kan handhaven.(J.Gaublomme)


KENMERKEN

Thuisloosheid wordt ook bepaald door een aantal kenmerken (Polaster, 2003, p. 6-15).

1. Een multicomplexe problematiek:
De moeilijkheden situeren zich vaak op verschillende levensdomeinen die met elkaar verweven zijn. Ze beïnvloeden en versterken elkaar voortdurend.

2. Zichzelf machteloos voelen:
Thuislozen hebben vaak het gevoel dat de problemen die hen overvallen het gevolg zijn van het lot, van anderen, van omstandigheden buiten hen om. Daardoor ontstaat een gevoel van machteloosheid. Ze hebben het gevoel dat ze hun situatie niet kunnen veranderen.

Anderzijds versterkt de ongelijke positie die thuislozen in onze samenleving bekleden, dit gevoel van onmacht.

Het spreekt uiteraard voor zich dat dit denken een grote invloed heeft op de verschillende levensdomeinen van de thuislozen.

3.het gevoel van wantrouwen:

De thuisloze ervaart zelden hechte en warme relaties met anderen. Hij/zij kent een gemis aan vertrouwensfiguren. Vaak begint dit al in de kindertijd. Het is belangrijk om in deze periode voldoende warmte en liefde te krijgen, zodat er een vertrouwensband ontstaat. Hier loopt het vaak mis omdat kinderen bijvoorbeeld geplaatst of verwaarloosd worden of omdat de ouders zelf nooit liefde en warmte hebben gekregen.

Deze ervaringen zorgen ervoor dat het vertrouwen in anderen weinig of niet aanwezig is en ook dat hun zelfvertrouwen laag is. Ze hebben dus de neiging zichzelf te beschermen; dit doen ze om niet opnieuw gekwetst te worden.

Vertrouwensbanden zijn dus belangrijk voor de ontwikkeling van de persoon. Ze zijn een houvast om in het leven te staan en om te kunnen functioneren in deze wereld.

4. een gestoorde communicatie:

De manier waarop de thuisloze zich gedraagt, spreekt en met anderen omgaat, stemt niet overeen met de algemeen geldende norm. De waarden en normen verschillen van de maatschappelijke normen waardoor de thuisloze en de maatschappij in botsing komen.

Zo ontstaan vooroordelen waardoor thuislozen zich uitgesloten voelen.

Gevoelens van wantrouwen en machteloosheid nemen toe. Thuislozen geraken nog meer geïsoleerd waardoor de afstand met de maatschappij opnieuw vergroot.

5. de verbindingsproblematiek

De hierboven beschreven kenmerken zijn met elkaar verbonden en beïnvloeden elkaar voortdurend. Zij leiden tot het centrale kenmerk, namelijk de verbintenisproblematiek. Dit betekent dat de verbintenis met zichzelf, met de anderen, met de maatschappij en met de toekomst gestoord of verdwenen is. Door het verlies van deze verbindingen, verdwijnen de ankers van de thuisloze. De thuisloze 'ontankert' met als gevolg dat de nog resterende verbindingen op hun beurt afbrokkelen.

Het denken van thuislozen situeert zich vaak in het hier en nu. Ze leven van dag tot dag en denken zelden vooruit. De toekomst lijkt voor de thuisloze ongrijpbaar en onbeheersbaar.

Uiteraard gelden deze kenmerken niet voor elke thuisloze. De situatie van elke persoon is immers verschillend.

BRON:
CAW ARCHIPEL,www.archipel.be/VPoverthuisloosheid/tabid/2774/Default.aspx?PageContentID=1979&PageContentMode=, Brussel

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License